سایه شوم ورشکستگی آبی در ایران

تخلیه سریع منابع آب زیرزمینی در ایران و حرکت شتابان آن به سوی بحرانی جدی در امنیت آبی و غذایی مسئله‌‌‌ای است با اهمیت در ابعاد منطقه‌ای- و شاید حتی جهانی. تنش آبی کنونی ایران، بخشی ناشی از شرایط هیدرولوژیکی و اقلیمی آن سرزمین است. ولی شاید به طور عمده نتیجه ده‌ها سال تحریم گوناگون است که سوء مدیریت سیاسی بر پیچیدگی‌های آن افزوده و نمی‌گذارد گامی در تخفیف این بحران رو به رشد که می‌رود صدمات جبران ناپذیری بر کشور وارد کند، صورت گیرد.

کمیابی‌های آبی اغلب ناپایداری‌های اجتماعی و سیاسی را تشدید و تمرکز دولت را بیشتر بر تأمین امنیت غذایی معطوف می‌کنند. این موضوع از آن جهت حائز اهمیت است که ایران در منطقه خاورمیانه بازیگری قدرتمند و کشوری کلیدی در امنیت جهانی انرژی‌ محسوب شده و موطن 80 میلیون نفر انسان است که با وخیم‌تر شدن وضعیت تأمین آب بیشتر آنها به مهاجرت روی خواهندآورد.

مسائل داخلی ایران می‌تواند به فراتر از مرزهای سیاسی آن تسری یابد و این موضوع مهمی است که درگیر شدن ایرانیان در تعارضات منطقه‌ای را بدنبال خواهد داشت. بنابراین، سیاست‌گذاران خلیج و آمریکا بایستی توجه بیشتری به این وضعیت نوظهور داشته باشند. کارشناسان و تحلیگران این شرایط آبی را تحت عنوان «ورشکستگی آبی» صورتبندی می شود.

در یکی از تلاشهای صورت گرفته آقای گابریل کالینز، محقق موسسه سیاست‌گذاری عمومی بیکر دانشگاه رایس مقاله ای با عنوان « سایه شوم ورشکستگی آبی در ایران» تهیه کرده است. به دلیل وجود حقایقی در مقاله مزبور اندیشکده تدبیر آب به منظور استفاده کارشناسان و علاقه مندان تصمیم به ترجمه این مقاله کرده است که در ادامه در دسترس دغدغه مندان قرار گرفته است

فرم ثبت نظرات

نام
ایمیل
متن
متن